Rodrigo Girão Serrão در راهنمای مهاجرت به Python 3.15 پیشنهاد می‌کند هنگام تصمیم‌گیری برای استفاده از نسخه جدید، سه دسته قابلیت را جداگانه بررسی کنید. نکته اصلی این است که استفاده از یک قابلیت فقط به تازه‌بودن آن بستگی ندارد؛ نسخه‌هایی که پروژه باید پشتیبانی کند هم تعیین‌کننده‌اند.
دسته اول، قابلیت‌های تازه‌ای هستند که Backward Compatibility دارند. راهنما این‌ها را قابلیت‌هایی معرفی می‌کند که با نسخه‌های قبلی سازگارند و می‌توان استفاده از آن‌ها را در پروژه بررسی کرد. دسته دوم، قابلیت‌های تازه‌ای هستند که چنین سازگاری‌ای ندارند؛ طبق این راهنما، استفاده از آن‌ها زمانی مناسب است که پروژه فقط Python 3.15 و نسخه‌های بعد از آن را هدف بگیرد.
دسته سوم به قابلیت‌های معرفی‌شده در Python 3.11 مربوط است؛ قابلیت‌هایی که با کناررفتن نسخه‌های قدیمی‌تر از چرخه پشتیبانی، اکنون در تمام نسخه‌های تحت پشتیبانی Python در دسترس قرار می‌گیرند. بنابراین مهاجرت فقط فرصتی برای بررسی امکانات تازه 3.15 نیست؛ می‌تواند زمان بازنگری در محدودیت‌هایی هم باشد که برای پشتیبانی از نسخه‌های قدیمی‌تر نگه داشته شده‌اند.
مقاله این دسته‌بندی سوم را با چرخه عمر نسخه‌ها توضیح می‌دهد. طبق متن، با انتشار Python 3.15، نسخه Python 3.10 به End-of-Life رسیده و دیگر به‌روزرسانی دریافت نمی‌کند. همچنین Python 3.13 وارد مرحله Security-only شده است؛ یعنی فقط به‌روزرسانی‌های امنیتی دریافت می‌کند، نه بهبودهای دیگر.
بخش در دسترس از راهنما پیش از معرفی نمونه‌های مشخص قطع می‌شود؛ بنابراین جزئیات قابلیت‌ها یا تغییرات لازم برای مهاجرت را ارائه نمی‌کند. آنچه این بخش روشن می‌کند، چارچوب تصمیم‌گیری است: قابلیت‌های سازگار، قابلیت‌های نیازمند حداقل نسخه جدید و قابلیت‌هایی که حالا در همه نسخه‌های تحت پشتیبانی موجودند، باید جداگانه ارزیابی شوند.
