نویسندهٔ hotpath-rs برای بررسی نوسان اندازه‌گیری کارایی، یک benchmark یکسان را بدون تغییر کد، ۱۰۰ بار روی GitHub Actions اجرا کرده است. زمان اجرا روی x86 از ۳۵ تا ۹۸ میلی‌ثانیه تغییر کرد؛ اختلافی نزدیک به سه برابر. در مقابل، مقدار حافظهٔ اختصاص‌یافته در همهٔ اجراها ثابت بود.
این آزمایش با benchmark موسوم به drain انجام شد که سربار جمع‌آوری یک میلیون سیگنال اندازه‌گیری را بررسی می‌کند. برای جدا کردن اثر محیط CI از تغییرات برنامه، نویسنده یک pull request بدون تغییر کد ساخت و با commitهای خالی، اجرای دوبارهٔ همان کد و تنظیمات را روی x86 و ARM راه انداخت.
بخشی از اختلاف زمان به سخت‌افزار مربوط بود: ۱۰۰ اجرای x86 میان شش مدل CPU توزیع شدند. بااین‌حال، حتی ۴۱ اجرا روی مدل یکسان AMD EPYC 7763 نیز بین ۶۹٫۷۳ تا ۸۹٫۶۰ میلی‌ثانیه طول کشیدند. بنابراین، یکسان بودن مدل CPU هم نوسان را حذف نکرد.
روی ARM نیز نتیجه مشابه بود. از ۱۰۰ اجرا، ۹۹ اجرا روی Neoverse-N2 انجام شدند، اما زمان همین اجراها از ۲۸٫۹۷ تا ۵۷٫۳۷ میلی‌ثانیه تغییر کرد؛ نزدیک به دو برابر. نویسنده تأکید می‌کند که مقایسهٔ مستقیم زمان x86 و ARM معنایی ندارد، چون خروجی compiler آن‌ها متفاوت است.
ماهیت drain هم مهم است: این benchmark یک محاسبهٔ سادهٔ single-threaded نیست. کد اندازه‌گیری‌شده، رویدادها را در یک ring buffer قرار می‌دهد و یک thread پس‌زمینه آن‌ها را مصرف می‌کند. چنین ارتباطی به زمان‌بندی thread حساس است، اما همان کاری است که hotpath-rs در استفادهٔ واقعی انجام می‌دهد.
در مقابل نوسان زمان، اندازه‌گیری allocation نتیجه‌ای ثابت داشت: مقدار کل حافظهٔ اختصاص‌یافته در هر ۱۰۰ اجرای هر دو معماری دقیقاً ۲٬۴۲۵٬۲۱۳ بایت بود. برای تابع EventProducer::push نیز مقدار ۱٬۲۱۶٬۷۶۸ بایت در همهٔ اجراها ثبت شد. نتیجهٔ این بخش از بررسی این است که benchmark با طراحی مناسب می‌تواند از نظر allocation کاملاً ثابت باشد، حتی وقتی زمان اجرای آن در محیط مشترک CI نوسان زیادی دارد.
