Microsoft نسخه .NET 11 را منتشر کرد. این نسخه از نوع Standard Term Support یا STS است و دو سال پشتیبانی دریافت میکند. سیاست کیفیت و ارائه بهروزرسانیهای نگهداری در نسخههای STS و LTS یکسان است؛ تفاوت در مدت پشتیبانی است. .NET 10 نیز همچنان گزینه LTS تحت پشتیبانی باقی میماند.
در C# 15، که نسخه پیشفرض زبان برای پروژههای هدفگیرنده .NET 11 است، union type اجازه میدهد یک مقدار از مجموعهای مشخص از نوعها باشد. compiler نیز کاملبودن پوشش حالتها را در عبارت switch بررسی میکند. برای نمونه، نتیجه جستوجوی محصول میتواند خود محصول یا نوعی برای اعلام پیدانشدن آن باشد، بدون نیاز به استفاده از object یا یک کلاس پایه نامرتبط. قابلیت closed hierarchy هم ارثبری مستقیم از یک کلاس را به assembly تعریفکننده محدود میکند تا compiler بتواند الگوهای مربوط به آن را بررسی کند. قابلیتهای اصلی معرفیشده به تنظیم نسخه preview زبان نیاز ندارند، اما کارهای مربوط به memory safety همچنان در preview هستند.
در ابزارهای توسعه، میزبان CLI مبتنی بر Native AOT بهصورت پیشفرض فعال شده است. دستورهایی مثل راهنما و پرسوجوی نسخه میتوانند بدون شروع CLI مدیریتشده اجرا شوند؛ دستورهایی که به اجرای مدیریتشده نیاز دارند، همچنان از همان مسیر استفاده میکنند. MSBuild server نیز بهصورت پیشفرض بین اجراها آماده میماند تا کار تکراری شروع اجرا کاهش یابد.
ASP.NET Core از asynchronous validation و OpenAPI 3.2 پشتیبانی میکند و قابلیتهایی برای Blazor و SignalR دارد. componentهای آزمایشی Blazor برای AI با Agent User Interaction Protocol یا AG-UI یکپارچه میشوند. در بخش ساخت برنامههای AI نیز Microsoft.Extensions.AI برای دسترسی به مدل، MCP برای اتصال ابزارها و Microsoft Agent Framework برای agent و گردش کار معرفی شدهاند. .NET MAUI هم CoreCLR را بهعنوان runtime پیشفرض به کار میگیرد.
کتابخانهها پشتیبانی داخلی از فشردهسازی Zstandard، اجرای سادهتر process و امکانات بیشتری برای JSON و کار با دادههای درون حافظه بدون کپی اولیه دارند. بهینهسازیهای runtime و کتابخانهها نیز گستردهاند؛ بااینحال، متن انتشار تأکید میکند که اثر آنها باید روی برنامه خودت اندازهگیری شود، چون زمان شروع، مصرف حافظه و اندازه خروجی به نوع کار و تنظیمات انتشار وابستهاند.


